Ιαν
10

ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ - Ενστάσεις για την (ακριβή) διαμεσολάβηση
Εκτύπωση

Σύμφωνα με τον Δικηγορικό Σύλλογο Ιωαννίνων, η υποχρεωτικότητα συνιστά την έμμεση παρεμπόδιση του πολίτη να προσφύγει στη δικαιοσύνη και επιφέρει ένα νέο δυσβάσταχτο κόστος – Από κανένα έγγραφο δεν προκύπτει ότι είναι προαπαιτούμενο των θεσμών για το κλείσιμο της τρίτης αξιολόγησης

 

Η ολομέλεια των προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων της χώρας, η οποία συνεδρίασε εκτάκτως για να πάρει θέση στο σχέδιο νόμο για την διαμεσολάβηση, εάν και όπως αναφέρει στηρίζει τις εναλλακτικές μορφές επίλυσης των ιδιωτικών διαφορών, εντούτοις τάσσεται κατά της υποχρεωτικότητας που προβλέπει, καθώς «αγγίζει» πολλές διαφορές και επιπλέον είναι ακριβή για τους πολίτες.

Έτσι η Ολομέλεια, ζητά την απόσυρση του νομοσχεδίου για τον θεσμό της διαμεσολάβησης που προωθεί το υπουργείο Δικαιοσύνης στη Βουλή με τη διαδικασία του κατεπείγοντος ή την ουσιαστική τροποποίησή του.

Κατά την έκτακτη συνεδρίαση της Ολομέλειας των προέδρων των δικηγορικών συλλόγων της χώρας παρέστη και απάντησε σε ερωτήσεις ο πρόεδρος της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής του επίμαχου νομοσχεδίου, αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Μαχαίρας.

Η Ολομέλεια σε σχετική ανακοίνωση αναφέρει, κατ’ αρχάς, ότι «ο χρόνος διαβούλευσης των τριών εργασίμων ημερών που δόθηκε από το υπουργείο Δικαιοσύνης, εν μέσω δικαστικών διακοπών, δεν εξασφαλίζει ουσιαστική διαβούλευση και παραβιάζει τον νόμο 4046/2012 περί καλής νομοθέτησης».

Παράλληλα, οι δικηγόροι επισημαίνουν ότι «προκαλεί κατάπληξη η εισαγωγή του νομοσχεδίου με τη διαδικασία του κατεπείγοντος, παρότι δεν προκύπτει από τα μέχρι σήμερα διαθέσιμα στην Ολομέλεια έγγραφα στοιχεία ότι, πρόκειται για προαπαιτούμενο των θεσμών στο πλαίσιο της παρούσας αξιολόγησης.

Ακόμη, η Ολομέλεια αναφέρει ότι «το δικηγορικό σώμα τάσσεται σταθερά υπέρ των εναλλακτικών μορφών επίλυσης διαφορών, όπως η διαμεσολάβηση, η δικαστική μεσολάβηση και η διαιτησία, που μπορούν να συμβάλουν στην ταχεία και αποτελεσματική επίλυση των διαφορών» και τονίζει ότι «αποτελεί θεμελιακό χαρακτηριστικό του θεσμού της διαμεσολάβησης η εκούσια υπαγωγή των μερών σε αυτόν».

Η Ολομέλεια «τάσσεται σταθερά κατά της υποχρεωτικής διαμεσολάβησης, όπως εισάγεται με το προκείμενο νομοσχέδιο», καθώς μάλιστα «εισάγεται σε αδικαιολόγητα εκτεταμένο εύρος διαφορών και μάλιστα προβλέπει αυξημένο κόστος για τους πολίτες». Επίσης, αναφέρει η Ολομέλεια, ότι «παραβιάζει το ενωσιακό δίκαιο (βλ. απόφαση του Δικαστηρίου Ευρωπαϊκής Ένωσης της 14ης Ιουνίου 2017) και δημιουργεί ζητήματα συνταγματικότητας, καθώς θέτει δυσανάλογο εμπόδιο για την πρόσβαση στον φυσικό δικαστή και την παροχή δικαστικής προστασίας (Σύνταγμα 8 και 20 και Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου 6)» και προσθέτει ότι «η νομοθετική επιλογή της υποχρεωτικότητας αποκλίνει ουσιωδώς από όλα σχεδόν τα ευρωπαϊκά νομοθετικά πρότυπα, όπου η διαμεσολάβηση δεν είναι υποχρεωτική». Ακόμη, η Ολομέλεια θεωρεί «επιβεβλημένη την απόσυρση του νομοσχεδίου με τη σημερινή του μορφή, άλλως την ουσιαστική του τροποποίηση».

Ο θεσμός

Υπενθυμίζουμε πως ο θεσμός της διαμεσολάβησης προβλέπεται από το 2010, όχι όμως με τη μορφή της υποχρεωτικότητας.

Σε πρακτικό επίπεδο αυτό σημαίνει ότι οποιοσδήποτε ενάγων, για οποιαδήποτε διαφορά υποχρεούται να απευθυνθεί σε διαπιστευμένο διαμεσολαβητή που μπορεί να μην είναι καν δικηγόρος, καταβάλλοντας ως ελάχιστη αμοιβή 250 ευρώ πλέον ΦΠΑ.

Και οι δυο πλευρές μπορούν να εκπροσωπούνται από δικηγόρο με τον στόχο της πολιτικής ηγεσίας να είναι η αποφυγή της προσφυγής στη δικαιοσύνη.

Από την άλλη, όπως τόνισε χθες σε δηλώσεις της η Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Ιωαννίνων Μαρία Νάκα η υποχρεωτικότητα συνιστά την έμμεση παρεμπόδιση του πολίτη να προσφύγει στη δικαιοσύνη και επιπλέον επιφέρει ένα νέο δυσβάσταχτο κόστος για κάθε πολίτη.

Ο δικηγορικός κόσμος αντιδρά και στο ότι δεν προβλέπεται τοπικός χαρακτήρας στη διαμεσολάβηση, κάτι που σημαίνει ότι κάθε ενάγων με έδρα την Αθήνα μπορεί να επιλέγει διαμεσολαβητή για μία υπόθεση με εναγόμενο από την επαρχία, ο οποίος θα χρειάζεται να μετακινηθεί στην πρωτεύουσα.

«Σήμερα υπάρχουν 1.300 διαπιστευμένοι μεσολαβητές στην Αθήνα και 300 στην υπόλοιπη χώρα. Ο αδύναμος γίνεται περισσότερο αδύναμος και αυτό που φοβόμαστε είναι ότι γίνεται ένα ακόμη βήμα προς την ιδιωτικοποίηση της δικαιοσύνης. Ανοίγει επιπλέον και μία ακόμη κερκόπορτα για τις τράπεζες, να επιλύουν τις διαφορές τους με τους εναγόμενους στην έδρα τους και όχι στον τόπο του αδύναμου οφειλέτη», σημείωσε μεταξύ άλλων η κα. Νάκα.

Η πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου διευκρίνισε πως ο δικηγορικός κόσμος τάσσεται υπέρ του θεσμού όχι όμως και της υποχρεωτικής εφαρμογής του.

p.p1 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica; min-height: 14.0px} p.p2 {margin: 0.0px 0.0px 0.0px 0.0px; font: 12.0px Helvetica}

«Η υποχρεωτικότητα δεν θα οδηγήσει στην επίλυση των διαφορών και δεν θα αναβαθμίσει το ρόλο της διαμεσολάβησης. Δεν υπάρχει επίσης κανένα προηγούμενο εφαρμογής της υποχρεωτικότητας σε κράτη της Ε.Ε, όπου παντού ο θεσμός λειτουργεί προαιρετικά», κατέληξε η κα. Νάκα.

Share on facebook
  • Εφημερίδα Ανεξάρτητος
  • Εφημερίδα Ανεξάρτητος
  • Εφημερίδα Ανεξάρτητος