Μαθητές και συμπολίτες κάθε ηλικίας μίλησαν στην κάμερα του ITV, για τη μεγαλειώδη
συγκέντρωση και το μήνυμα που έστειλαν – Ράγισαν οι πέτρες στο μνημόσυνο από
τους συγγενείς στο σημείο της τραγωδίας στα Τέμπη
Στα λόγια και στα μάτια των χιλιάδων πολιτών κάθε ηλικίας, μπορούσε να δει κανείς τη θλίψη για τις 57 ψυχές που χάθηκαν πριν από 730 μέρες στο τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, αλλά και την ελπίδα ότι η χώρα θα αλλάξει, μετά τη χθεσινή ημέρα και το ηχηρό μήνυμα που έστειλαν προς κάθε κατεύθυνση…
Την χθεσινή μαύρη επέτειο της εθνικής τραγωδίας των Τεμπών, χιλιάδες μαθητές, φοιτητές, εκατοντάδες οικογένειες με τα παιδιά τους μαζί, αγρότες, κτηνοτρόφοι με τα τρακτέρ τους, αφήνοντας σε δεύτερη μοίρα τις δικές τους διεκδικήσεις, γιατί ο αγώνας αυτός «είναι πολύ μεγαλύτερος και πιο ουσιαστικός από τον δικό μας», όπως είπαν στην κάμερα του Ioannina TV.
«Μαζί με τα παιδιά μας, γιατί ο αγώνας και η αγωνία μας ταυτόχρονα είναι για τις επόμενες γενιές. Για να ζήσουν σε μία καλύτερη, πιο δίκαιη κοινωνία», μας λέει ένας πατέρας που με τη σύζυγό του και με τα δύο τους ανήλικα παιδιά βρέθηκαν από τις 10.30 στο κέντρο της πόλης.
«Δεν έχουμε πολλές ελπίδες ότι θα αλλάξει κάτι αύριο, όμως είναι μία αρχή για να αλλάξουν πολλά στο μέλλον», μας λέει μία νεαρή κοπέλα που καταφτάνει στην πλατεία λίγο πριν τις 11 το πρωί.
«Είναι η επέτειος της 28ης της δικής μας γενιάς», λέει μία νεαρή κοπέλα που κατέβηκε στο κέντρο της πόλης, μαζί με φίλες της, κάνοντας τον παραλληλισμό της 28ης Φεβρουαρίου, με την εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου.
«Είμαστε αισιόδοξοι ότι μπορούμε να καταφέρουμε κάτι καλύτερο. Μας κατηγορούν ότι είμαστε η γενιά των κινητών και των σόσιαλ, η γενιά που κάθεται στον καναπέ και αδιαφορεί, αλλά σήμερα, δείχνουμε ότι είμαστε πολλά περισσότερα. Δε μας αξίζει αυτός ο κόσμος και θέλουμε να τον αλλάξουμε. Δεν είναι εύκολο, αλλά είναι πολύ θετικό ότι σήμερα είμαστε όλοι και όλες εδώ», μας λέει μία φοιτήτρια του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων που πασχίζει να βρει τους συμφοιτητές της μέσα στο πλήθος.
«Είμαι καρκινοπαθής τετάρτου σταδίου και είμαι εδώ γιατί δε μπορώ να αντέξω άλλο αυτό που γίνεται στην Ελλάδα. Μία κοροϊδία χωρίς τέλος από το πολιτικό σύστημα. Έχουν καταρρεύσει τα πάντα στην Υγεία, την Παιδεία, τη Δικαιοσύνη. Πρωτίστως είναι ημέρα μνήμης για τα παιδιά των Τεμπών που είναι δικά μας παιδιά που δεν πρόκειται ποτέ να τα ξεχάσουμε, αλλά είναι και μία ημέρα που πρέπει να στείλουμε το μήνυμα, ότι δεν αντέχουμε άλλο την απαξίωση και την ατιμωρησία…», λέει στο μικρόφωνο του ITV ένας ηλικιωμένος που βρέθηκε με τη σύζυγό του στον κόμβο του Δικαστικού,
Σχεδόν όλα κλειστά…
Συγκλονιστική ήταν η ανταπόκριση όλων των επαγγελματικών κλάδων καθώς την Παρασκευή το πρωί στα Γιάννενα, αλλά και εκτός πόλης, ήταν σχεδόν στο σύνολό τους όλα τα εμπορικά καταστήματα κλειστά.
Η εικόνα αντιφατική καθώς από τη μια ο κόσμος πλημμύρισε δρόμους και στενά και από την άλλη τα καταστήματα ήταν σφραγισμένα.
Επιχειρηματίες και εργαζόμενοι ανταποκρίθηκαν στο αίτημα του συλλόγου θυμάτων των Τεμπών και συμμετείχαν στην μεγαλειώδη συγκέντρωση για τα δυο χρόνια από την τραγωδία των Τεμπών. Φούρνοι, περίπτερα, καφέ, εμπορικά καταστήματα, επιχειρήσεις, φαρμακεία, λογιστήρια. Όλα κλειστά…
Τα περισσότερα με ανακοινώσεις στην πόρτα του καταστήματος ενημέρωναν το κοινό για την απόφασή τους να συμμετάσχουν στην συγκέντρωση για να προσφέρουν στήριξη στους συγγενείς των θυμάτων αλλά και στους ανθρώπους που επέζησαν της τραγωδίας αλλά δεν έχουν ακόμη συνέλθει και ένα «κομμάτι» τους χάθηκε εκείνο το βράδυ μέσα στα συντρίμμια του τρένου.
Όλη η Ελλάδα στους δρόμους ζητά δικαιοσύνη
Το πρωί της Παρασκευής, ένα ατελείωτο ποτάμι ανθρώπων κάθε ηλικίας κατέκλυσε το κέντρο της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης, και δεκάδων άλλων πόλεων, αλλά και νησιών της χώρας μας.
Τα κεντρικά συνθήματα «δεν έχω οξυγόνο» και τα «κέρδη τους οι ζωές μας» ακουγόταν συχνά κατά τη διάρκεια όλων των συγκεντρώσεων σε κάθε πόλη, με νέα παιδιά αλλά και ηλικιωμένους, με δάκρυα στα μάτια, να κρατούν πλακάτ αλλά και φωτογραφίες των θυμάτων της τραγωδίας.
Το μνημόσυνο στα Τέμπη
Συγκλονιστικές στιγμές εκτυλίχθηκαν το πρωί της Παρασκευής στο σημείο της τραγωδίας των Τεμπών, εκεί όπου έφυγαν από τη ζωή 57 άνθρωποι, μετά τη σύγκρουση των δύο τρένων.
Πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκε στον τόπο του δυστυχήματος για να τιμήσει τη μνήμη των 57 ανθρώπων που έφυγαν με τόσο τραγικό τρόπο. Ανάμεσα τους και δεκάδες συγγενείς αλλά και φίλοι των θυμάτων του μεγάλου σιδηροδρομικού δυστυχήματος.
Ανήμερα της δεύτερης μαύρης επετείου εκατοντάδες κόσμου άναψαν κεριά στα εκκλησάκια, στα μνημεία ακόμα και στο χώμα που άφησαν τη ζωή τους οι 57 ψυχές. Οι συγγενείς, προσήλθαν με δάκρυα στα μάτια και κατευθύνθηκαν στα μνημεία, τα οποία έχουν δημιουργηθεί για τα αγαπημένα τους πρόσωπα που έχασαν τη ζωή τους άδικα και βίαια πριν από δύο χρόνια.
Οι συγγενείς των θυμάτων
Ένα ρίγος διαπέρασε τους χιλιάδες συγκεντρωμένους στην Πλατεία Συντάγματος, όταν συμφοιτητές των αδικοχαμένων νέων ανέγνωσαν τα ονόματα των συνολικά 57 νεκρών του τραγικού δυστυχήματος των Τεμπών πριν δυο χρόνια.
Σύσσωμη η πλατεία φώναξε «παρών» και «παρούσα» στην ανάγνωσή τους και στο τέλος φώναξε «αθάνατοι».
Τον λόγο στη συγκέντρωση πήραν πρώτοι από όλους εκπρόσωποι των φοιτητών, καθώς στην πλειονότητά τους τα θύματα ήσαν νέοι, που επέστρεφαν τη μοιραία νύκτα στα σπίτια ή τις σχολές τους. Στις τοποθετήσεις τους όλοι επέμειναν στο αίτημα της γρήγορης απονομής δικαιοσύνης προκειμένου να δικαιωθεί η μνήμη των νεκρών κι ο αγώνας των συγγενών για να χυθεί φως στα αίτια του δυστυχήματος. Οι εκπρόσωποι των φοιτητών δήλωσαν πρόθυμοι να συμπαρασταθούν σε κάθε προσπάθεια.
Ιδιαίτερα φορτισμένες οι στιγμές όταν πήραν τον λόγο γονείς των αδικοχαμένων παιδιών, τόσο στην πλατεία, όσο και στα Τέμπη (με τα οποία υπήρχε απ’ ευθείας σύνδεση) που έγιναν δεκτοί με χειροκροτήματα σεβασμού και συμπαράστασης για το δράμα τους, ευχόμενοι μαζί τους «ποτέ ξανά Τέμπη».
Ιδιαίτερη μνεία έγινε από όλους τους συγγενείς στους τραυματίες που ακόμη νοσηλεύονται και τους επιζήσαντες που ακόμη πασχίζουν να επουλώσουν τα ψυχολογικά τραύματα από την τραγική τούτη εμπειρία.
Επιμέλεια: Βασίλης Λούπας
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΣΤΙΣ 1/3/2025
