Με μεγάλη καθυστέρηση και τέσσερα χρόνια μετά τις πρώτες υποσχέσεις της ελληνικής πολιτείας και σύμφωνα με τον υπ. Πολιτικής Προστασίας, ο μηχανισμός μπορεί να πάρει «σάρκα και οστά» με τη διενέργεια του διεθνούς διαγωνισμού για τις έξι βάσεις ελικοδιάσωσης
Τέσσερα χρόνια έχουν περάσει από τότε που η ελληνική πολιτεία έδωσε τις πρώτες δημόσιες υποσχέσεις της για τον Μηχανισμό Εναέριας Διάσωσης στην Ελλάδα, ωστόσο μέχρι σήμερα ελάχιστα είχαν γίνει ή είχαν γίνει γνωστά για το πώς προχωρά το μείζον αυτό ζήτημα.
Με αφορμή την παρουσία του υπουργού Προστασίας του Πολίτη στα Ιωάννινα, ο κ. Γιάννης Κεφαλογιάννης συναντήθηκε για το θέμα του Μηχανισμού Εναέριας Διάσωσης με τον Γιάννη Θεοχαρόπουλο, με τον υπουργό να κάνει λόγο για το πρώτο αναγκαίο βήμα που θα έπρεπε βέβαια να έχει γίνει εδώ και πολύ καιρό.
Ο πατέρας του Ερμή – Θεοφάνη Θεοχαρόπουλου, ο θάνατος του οποίου πριν από τέσσερα χρόνια στα Τζουμέρκα άνοιξε μία μεγάλη συζήτηση για πρώτη φορά στη χώρα για την εναέρια διάσωση αποτελεί ένα σημείο καμπής για την ελληνική κοινωνία.
Όπως προαναφέραμε, τέσσερα χρόνια μετά, παρά τις υποσχέσεις, η πολιτεία δεν έχει καταφέρει ακόμη να θέσει σε λειτουργία σε πιλοτική έστω βάση τον Μηχανισμό αλλά υπάρχει πλέον ένας ανοιχτός ορίζοντας τον οποίο προσδιόρισε και ο κ. Κεφαλογιάννης.
Ο ορίζοντας αυτός σχετίζεται με τη διενέργεια του διεθνούς διαγωνισμού για τις έξι βάσεις ελικοδιάσωσης και τις εταιρείες του εξωτερικού που θα συμμετέχουν με μία εξ αυτών να αναδεικνύεται μειοδότης.
Η προοπτική είναι η λειτουργία του Μηχανισμού με τις έξι βάσεις εντός του έτους όπως ανέφερε ο κ. Κεφαλογιάννης με τον κ. Θεοχαρόπουλο να τονίζει μιλώντας στο ITV ότι τέσσερα χρόνια μετά δεν υπάρχει κάτι χειροπιαστό.
«Ευελπιστούμε ωστόσο ότι το πρώτο χειροπιαστό θα είναι ο διαγωνισμός που θα βγει στον αέρα για την μίσθωση των ελικοπτέρων και το προσωπικό που θα έρθει στη χώρα», σημείωσε αρχικά.
Περιθώριο για αλλαγές
Η χωροθέτηση των έξι βάσεων έχει συναντήσει αρκετές αντιδράσεις από την πρώτη στιγμή με τον κ. Θεοχαρόπουλο να επισημαίνει πως έχουν τοποθετηθεί σε άκαιρα σημεία. Υπάρχει όμως όπως επεσήμανε το περιθώριο των αλλαγών και της δυναμικής διαμόρφωσης του σχεδιασμού.
«Το ξέρουμε πως η Ελλάδα με τις έξι βάσεις και τη μορφολογία του εδάφους της δεν καλύπτεται, αν υποθέσουμε ότι η ακτίνα κάθε μίας είναι 70 – 80 χλμ για να προλαβαίνουν τα ελικόπτερα να είναι σε 15-20 λεπτά στο σημείο για να παραλάβουν τον ασθενή ή τον τραυματία. Ιδανικά η χώρα μας χρειάζεται 20 – 22 βάσεις αλλά το σημαντικό είναι να ξεκινήσουμε με τις έξι και από εκεί και ύστερα να διαμορφώνουμε το σχεδιασμό στην πορεία».
Και η… «παρεξήγηση»
Καταλήγοντας ο κ. Θεοχαρόπουλος μίλησε και για την «παρεξήγηση» που υπάρχει στο δημόσιο διάλογο σχετικά με το ότι ο Μηχανισμός Διάσωσης θα αναφέρεται κατά κύριο λόγο στην ελικοδιάσωση τραυματιών ή ασθενών από τα βουνά.
«Στην Ευρώπη υπάρχουν 400 βάσεις που εκτελούν συνολικά 600.000 επιχειρήσεις διάσωσης το χρόνο. Από αυτόν τον αριθμό ένα ποσοστό 3-10% ανάλογα με τη χώρα αφορά περιστατικά στο βουνό ενώ το 30% σχετίζεται με καρδιακά επεισόδια. Το κύριο αντικείμενο του Μηχανισμού είναι η αντιμετώπιση των καρδιακών, των εγκεφαλικών, των εργατικών και των τροχαίων ατυχημάτων γιατί εκεί χάνουμε χιλιάδες ανθρώπους κάθε χρόνο. Πιστεύω ότι τελικά θα τα καταφέρουμε γιατί το δικαιούμαστε ως άνθρωποι που ζούμε στην Ευρώπη αυτή τη χρονική περίοδο», κατέληξε ο κ. Θεοχαρόπουλος.
